Deli poyraz gibi esip geçti anlık ömrüm
Bir lahzacık gülmedim, süründüm hep sürüm sürüm
Uykuyla uyanıklık arasında bir rüya
Bitmez sanılan ömür, meğer buymuş kördüğüm
Bu zaman dilimi büyük ödüllere gebe
Yapılsa gereği, kazandırır çok mertebe
Aşılmaz zannedilen meşakkatli zor yıllar
Düzelir birer birer, çıkar bitmez ebede.
Ezelden takdir edilmiş cüz-i bir sermaye
İhmal edilirse heba olur bu sermaye
Od’a tutulmuş yağ gibi an be an eriyor
Eriyen nefeslerdir tükeniyor sermaye
Sayılı günlerin içini doldurmak gerek
Ma’ruf u hep emredip, münkeri terk ederek
Rotası bozuk, harap olmuş bir yelkenliyi
Sadece seyretmekle yetinir çarkıfelek
Ağlayarak şu fani ömre merhaba dedik
Yuvadan uçan yavru kuş gibi de sevindik
Bir haramiler fakı olduğunu şu dünyanın
Heyhat! heyhat ki, bitince ömür fark eyledik.
