Ömer Dodanlı yazdı…
Bir şehri yaşanabilir kılan en önemli unsurlardan biri adalettir. Adalet, sadece mahkeme salonlarında değil; hayatın her alanında, her bireyin ve kurumun davranışında hissedilmelidir. Ancak bugünlerde bu şehrin sokaklarında dolaşırken, adaletten çok “oyunların” izlerini görüyoruz.
Doğru olanlar, doğruluğu bir yaşam biçimi haline getirenler mi kazanıyor? Ne yazık ki hayır. Kazananlar, her zaman en doğruyu yapanlar değil, doğruyu en iyi şekilde “oynayanlar.” İstikrarlı bir duruş sergileyen, şehrin geleceği için çalışan bireyler çoğu zaman gölgede kalırken, kısa vadeli çıkarlarını gözetenler sahnede alkışlanıyor.
Sistem mi Yanlış, İnsanlar mı?
Bu noktada hepimiz şu soruyu sormak zorundayız: Hata sistemde mi, yoksa insanlarda mı? Belki de sorun, insanların doğruyu görüp desteklemek yerine, doğru oyunlara kanmasında. Yüzeysel vaatler, parlak gösteriler ve sahte başarı hikâyeleri; gerçek başarının önüne geçiyor.
Bir şehrin kalkınması, dürüst liderlere, şeffaf yönetime ve hakka dayalı bir anlayışa bağlıdır. Oysa biz, popülist yaklaşımların gölgesinde bu değerleri kaybediyoruz.
Peki, Çözüm Ne?
Bu şehirde yaşayan her bireyin, “doğru olanı” araması ve desteklemesi gerekiyor. Doğruyu oynayan değil, doğruyu yaşayan insanları ödüllendirmek; bu şehri hak ettiği yere taşıyabilir. Bunun yolu ise eğitimden, bilinçlenmeden ve sorgulamaktan geçiyor.
Her şey bir tercih meselesidir. Biz tercihlerimizle ya bir şehrin geleceğini aydınlatırız ya da doğru oynayanların gölgesinde kayboluruz.
Unutmayalım, oyunun sonunu belirleyen şey, sadece sahnedeki performans değil; perde kapandıktan sonra geride kalan izlerdir. Bu şehirde de iz bırakanlar, umarım bir gün “doğru olanlar” olur.
Doğruluk ve liyakatın ön planda olduğu bir düzenin hayata geçirilmesi temennisiyle…
